چرا پدرها در تربیت فرزندان مشارکت نمی کنند؟

 

همسرتان به خوبي شما به كودك‌تان نمي‌رسد يا اينكه اصلا حاضر نيست در جريان فرزندپروري مشاركت كند؟ اين مطلب براي شما ست!

ضرب‌المثل يك دست صدا ندارد در مورد تربيت فرزند هم صدق مي‌كند. نه شما و نه هيچ‌كس ديگري به تنهايي نمي‌تواند نيازهاي عاطفي و رواني فرزندش را برآورده كند. مادر و پدر هيچ‌يك نمي‌توانند به تنهايي و بدون همكاري ديگري كودك سالمي را بار بياورد.

پدر و مادر هر كدام ويژگي‌هايي دارند كه حذف‌شان باعث مي‌شود همه‌چيز به خوبي پيش نرود و به اصطلاح يك جاي كار بلنگد. اگر شما هم تصور مي‌كنيد با تمام وقت مادري كردن و حذف پدر از گردونه تربيت و وقت‌گذراني با كودك، همه دين‌تان را به كودك خود ادا كرده‌ايد، اين مطلب را بخوانيد تا بدانيد با اين تصور چقدر به فرزندتان آسيب مي‌رسانید.

🔶تير خلاص را به پدر نزنيد

حضور موثر و مشاركت پدر در امور تربيتي باعث مي‌شود كودك پدر را صاحب قدرت بداند و به او تكيه كند. وقتي پدر كنار مي‌كشد يا كنار گذاشته مي‌شود، ناخودآگاه اين تصور براي كودك ايجاد مي‌شود كه پدرش ضعيف است و از پس كارها برنمي‌آيد. در نتيجه به‌طور طبيعي نمي‌تواند به يك فرد ضعيف تكيه كند و رابطه سالم او با پدر مخدوش مي‌شود و برايش خلأهايي مي‌سازد كه با هيچ چيزی پر نمي‌شود.

لازم به يادآوري است كه اولين الگوي هر فردي پدر و مادر اوست و در مقاطع سني مختلف و در مواجهه با دنياي بيرون آنها هميشه پشت و پناه هستند پس نبايد اجازه داد يكي از اين پايگاه‌هاي مهارت‌آموزي نابود شود.

🔶با هم هماهنگ باشيد

مرد و زني كه از يكديگر جدا شده‌اند و كودك يكي از آنها را هفته‌اي يك‌بار مي‌بيند، به مصلحت تربيت كودك بايد در امور فرزندپروري با يكديگر تعامل صحيحي داشته باشند؛ مثلا اگر كودك پيش مادر زندگي مي‌كند، از پدر خواسته شود در همان يك روز كه از كودك نگهداري مي‌كند به اصول تربيتي مادر وفادار باشد؛ يعني اگر بچه عادت دارد هر شب ساعت 9 بخوابد، اين نكته در آن يك شب پيش پدر هم رعايت شود. در صورتي كه كودك از حضور يكي از والدين محروم شده‌ است، ارتباط با بستگان نزديك و هم‌جنس كودك و بزرگسالان هم‌جنس او، تاثير بسيار خوبي بر تربيت و رشد او مي‌گذارد؛ مثلا براي يك پسر حضور دايي، عمو و پسرهاي‌شان و براي يك دختر معاشرت با خاله، عمه و دخترهاي‌شان مي‌تواند از نظر احساسي تا حد كمي خلأهاي او را جبران كند.

🔶چرا پدرها در تربيت مشاركت نمي‌كنند؟

كودكاني كه همزمان نمي‌توانند حمايت پدر و مادر را داشته باشند به دو گروه گفته شده محدود نمي‌شوند. در حالت سوم هر دو والد زنده هستند و با هم زندگي مي‌كنند ولي يكي از آنها دخالتي در تربيت فرزند ندارد. معمولا اين پدرها هستند كه به اجبار يا اختيار مشاركتي در فرزندپروري ندارند درحالي‌كه حضور موثر پدر در فرزندپروري باعث مي‌شود كودك تربيت سالم‌تري داشته باشد. علاوه بر اين حضور پدر در تربیت فايده مهم ديگري هم دارد؛ اینکه كودك به اين وسيله ارتباط بهتري با پدر برقرار کرده و به او تكيه مي‌كند. مادراني كه در مسير سرنوشت‌ساز تربيت كودك به هر دليلي پدر را حذف مي‌كنند، ناخواسته به كودك‌شان آسيب مي‌رسانند. پيش از هر چيز بايد علت عقب‌نشيني مشخص شود تا بر اساس آن راهكار متناسب با مشكل را بيابيم.

🔶 پدرهاي بي‌مسووليت

پدري كه وظايفش را به‌درستي انجام نمي‌دهد و نمي‌تواند آن‌طور كه بايد، از كودك مراقبت كند، در این صورت مادر ترجيح مي‌دهد فرزندش را دست چنين پدري نسپارد تا كمتر آسيب ببيند. گاهي مساله چيزي بيش از بي‌مسووليتي است و تنها ماندن كودك پيش پدر برايش خطر دارد. پدرهايي كه نمي‌توانند خشم‌شان را كنترل كنند و در حالت عصبانيت به اشيا و ديگران آسيب مي‌زنند، قابل اعتماد نيستند. علاوه بر اين گاهی پدرهاي ناسالمي هم هستند كه كودك‌ را آزار جنسي مي‌دهند. طبيعي است مادر براي حفظ جان و سلامت روح و تن كودك نه‌تنها حاضر نيست پدر را وارد بازي كند بلكه ترجيح مي‌دهد هرچه بيشتر از كودك فاصله بگيرد.

🔷چه بايد كرد؟

اگر بي‌مسووليتي شامل بي‌دقتي در يكي، دو مورد باشد، مادر مي‌تواند در فضايي دوستانه، حساس بودن كودك را به پدر يادآوري كند و به اتفاق راه‌حلي براي اين مشكل پيدا كنند اما اگر مادر مي‌داند كه پدر كودك‌آزاري مي‌كند بايد به نحوي او را راضي كند تا براي درمان به متخصص مراجعه كند. اگر هم راضي به درمان نشد، بهترين راه اين است كه كودك را با پدر تنها نگذارد.

منبع: کودک درمانگری

کانون فرهنگی حافظ

۱۳۹۸/۱/۱۰

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *